Классикалық технологиядағы күнбағысты егу үшін ең оңтайлы жағдай топырақтың температурасы 8°С, 5-6 см тереңдікте немесе құрғақшылық жағдайында 8-9 см. Жағдайлар қолайлы болса, көктеп шығуы 10-15 күннен кейін пайда болады. Күнбағысты егу кезінде ерекше маңызды көрсеткіштер отырғызу тығыздығы және оның біркелкілігі (себеттердің мөлшері оларға байланысты), сонымен қатар қатар аралығы (оңтайлы 45-60 см) болып табылады. Тұқымдар себу алдында өсу стимуляторларымен немесе микробиологиялық препараттармен өңделуі керек. Сепкеннен соң нығыздау жұмыстарын жүргізу қажет. Өсімдіктерді күту екі кезеңге бөлінеді: арамшөптермен күресу және өсімдікті қоректендіру. Өсудің бастапқы кезеңінде күнбағыс арамшөптермен өздігінен күресуге қабілетсіз болғандықтан, механикалық және химиялық әдістерді біріктіру арқылы алғашқы 40 күнде егінді қауіпсіздендіру және арамшөптерден арылту қажет. Әрі қарай, көктегенге дейін топырақты тырмамен өңдеу немесе көктеп шыққаннан кейін қатар аралық қопсытқыштармен өңдеу қажет, бұл қажетсіз арамшөптерден арылуға ғана емес, сонымен қатар егін көлемін арттыруға көмектеседі. Бұл өңдеуді үш рет жүргізеді: тұқымжарнақ фазасында (немесе гербицидті қолданғаннан кейін 10 күннен кейін), бірінші өңдеуден кейін 10-15 күннен кейін және 5-6 жапырақ фазасында.

Күнбағыстың түсімділігін 20-30%-ға арттыру үшін гүлденудің басында егінге араларды (1 га дақылға 1 ұя) жібереді.

Дәстүрлі өсіру технологиясы бойынша күнбағысты жинау тұқымның ылғалдылығы стандарттыға жақындаған кезде жүзеге асырылады. Мысалы, Орманды далада өсімдіктердің 70% қоңыр және құрғақ бастары болса, ал тұқымның ылғалдылығы 14,9% болғанда жоғары өнім мен майлы өнім алуға болады. Орталық дала үшін егін жинау барлық себеттер қоңыр және құрғақ болған кезде жүргізіледі, егін жинау кешіктірілсе, бұл егіннің 1,7 ц/га аз алынуына әкеледі.